Blog Image

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

Bordeaux Wit Rosé Clairet 2012 2013

Kennis delen Posted on Wed, May 21, 2014 23:22:43

http://www.vinogusto.com/blog/nl/18-witte-rose-en-clairet-wijnen-om-deze-zomer-van-te-smullen/



Zuid-Afrika en de ladies

Wijnen om te reizen Posted on Wed, May 21, 2014 14:06:55


Maart 2014. Of ik interesse had in een 3-daagse persreis
naar Zuid-Afrika. Wel, maak er maar 1,5 week van! Pernod-Ricard, importeur van
de wijnen van het Afrikaanse KWV, organiseerde een perstrip naar de wijnlanden
van Stellenbosch, Paarl en Franschhoek. Coördinatie lag in de professionele
handen van Vinogusto. Zo trokken Eric Boschman, Marc Roisin, Denis Crèvecoeur
en ikzelf met de camera’s van Lionel en Christophe en de microfoon van Olivier,
naar Kaapstad. Het werd een eye-opening
trip
aan adembenemend tempo.

De eerste drie dagen maakten we kennis met de mensen achter
de merken KWV, Roodeberg en Laborie. Anneke en Izele ontvingen ons op hun
werkplek: het grote wijnbedrijf waar dagelijks 20 ton druiven werd aangebracht ter vinificatie.
Slapen is voor later, want de kuipen moesten leeg en weer gevuld, wijnen
gemaakt en te ruste gelegd, en dit elke dag van 5u ’s ochtends tot 22u ’s
avonds, van februari tot mei. We hadden de eer de “brut de cuve” te proeven
voor de Roodeberg Heritage bij Anneke, die haar wijnen die avond liet proeven
met een menu van Mainert, de Zuidafrikaanse winnaar van de “Masterchef” die
intussen exclusief in de keuken van Laborie/KWV werkt. Tussendoor ontvingen
marketing manager Charlene en maître de chai De Wet ons op hun werkdomeinen:
resp. het business epicentrum voor KWV en de wijngaarden in volle oogst bij
Paarl . De camera’s draaiden en Marc, Eric en ikzelf waren onze wijnminnende
zelf.

Vier dagen na aankomst keerden mijn compagnons de route huiswaarts. Ik trok alleen verder in Kaapstad
en Stellenbosch, met vol programma. Ontmoeting met Mullineux, degustatie in
Publik Wine Bar, bezoeken aan de domeinen Ernie Els, Kleine Zalze, Morgenhof,
Aaldering, Laibach en Kanonkop. En wat toeristen doen: kuieren in Kaapstad Long
Street, de Lion’s Head beklimmen, een namiddag zonnen op Clifton Beach. En wat
toeristen niet doen: de trein nemen van Kaapstad naar Stellenbosch, fietsen
naar de Stellenbosch’se wijngaarden. Zo ben ik dan ook.

En lijf vol impressies, een kop vol ervaring en een hart vol
openheid, terugkerend van Zuid-Afrika. Enkele analyses, op basis van die eerste
ervaring:

· * Er werken heel wat vrouwen in de wijnindustrie:
van aan de sorteertafel waar de oogst binnenkomst (“want mannen kunnen zich
niet urenlang concentreren”) tot wijnmaker in loondienst en tot hoofd van de
internationale business.

· * De blanken blijven de beslissingnemers; zij
richten een domein op, nemen zwart personeel in dienst, scholen zich en maken
buitenlandse werkreizen voor meer ervaring. Ik vroeg ernaar, waar ik een zwarte
domeinuitbater zou vinden. Nergens. Of wacht, er was ergens wel een
Zimbabwaanse vrouw die … maar die was er intussen waarschijnlijk ook mee gestopt.
Zwarten drinken bier en brandy, blanken nemen daar meer wijn tussen. De
wijncultuur zit grotendeels bij de blanken en de lokale consumptie bereikt dus
ook maar een deel van de bevolking.

· * Grote Zuid-Afrikaanse concerns experimenteren
met alle mogelijke internationale variëteiten. En stappen daar niet zomaar
vanaf, ook al voegt de Zuidafrikaanse toets niet bij aan de bestaande Europese
monovarietal fles. De Alvarinho bijvoorbeeld, laat die toch lekker op het
Iberische schiereiland gedijen…

· * Zowel grote concerns als kleine wijnbedrijven
kopen een percentage druiven op: bij de grote is dat 100%, bij de kleine
minstens 20%. Soms heb je de indruk dat het allemaal coöperatieven zijn…

·
Ik proefde er, ondanks de quasi onbestaande
regelgeving qua rendement en “verbeteringstechnieken”, volgende pareltjes: Klein
Constantia MCC en VND, Ernie Els Big Easy Chenin Blanc 2013, Beyerskloof
Pinotage 2011, KWV Cape Full Cream en Cape Tawny Solera, KWV Cathedral Cellar
Pinotage 2011, Morgenhof Brut Reserve 2008, Paul Kluwer Riesling 2011, Kleine
Zalze Pinot Noir 2011, Idiom Nebbiolo 2005, Newton-Johnson Pinot Noir 2012,
Fram Pinotage 2012, Kloofstreet Rouge 2012, Aaldering Pinotage 2010. En meer.
Om maar te zeggen…

//www.youtube.com/embed/caPilh3fMlw



Wine geek

Kennis delen Posted on Wed, May 21, 2014 13:18:40

April 2014. Sinds enkele jaren geef ik les bij Syntra
Brussel, “Wijn Leren Proeven”. Deze introductie stoomt cursisten klaar voor de
opleiding “Aspirant-Sommelier”. Lang niet iedereen beoogt een carrière als wine steward, zoals dat in het Engels zo
mooi heet, maar de honger naar wijnkennis is onmiskenbaar. Als de vraag al
groot is, dan is het aanbod nog overweldigender. Waar je je allemaal al niet in
kan verdiepen: geologie (denk aan “microklimaat” en “terroir”), chemie (hoe
komt die appelsmaak in mijn glas), Europese wetgeving (en een wijnsyndicaat dat
zich rebels opstelt), marketing (kijken de Belgen echt niet verder dan de
Franse wijngrenzen) en zoveel meer. Daar kan het in mijn stoomcursus bij Syntra
over 6 weken verspreid niet over gaan. Toch analyseren wij, wine geek
wijnconsulten, tientallen nieuwsbrieven, gespecialiseerde media, professionele
uitwisselingen op dagelijkse basis. De consument heeft met een paar klikken op
de smart of het scannen van de QR op de fles informatie binnen handbereik. En
het ontbreekt hem aan… het grote plaatje, het menselijke verhaal. Daarom
blijven expertise vereist en studie oneindig. Wijnconsulten delen parate
kennis, op maat van de klant, en zijn tezelfdertijd ambassadeur van de
wijnmaker. Probeer het maar eens, er zijn er verdomd goeie bij.



Sigaar

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 13:14:23

17 mei 2014. Afgelopen zaterdag kleurde het zonnige Brussel
als een regenboog. De Gay Pride animeerde de straten met jingles, uitroeptekens
en een bonte mensenmassa. We hadden zin in een sigaar en de enige winkel in de
buurt was de Davidoff in de Noordgalerij. Een waardige niet-Habano sigaar had
ik zelden gedegusteerd: dit was het moment. Op de boorden van het Vismarktwater
rookten we een Zino Platinum en een Nicaragua Robusta en ze waren perfect. De
Zino bleek lekker sappig en fijn, de Nicaragua had het cederhout in het
kokertje elegant geabsorbeerd. Genieten voor een vol uur, voor we de Belle
Equipe
binnenstapten voor smakelijke on the spot geprepareerde pizza. Brussel
kan te genieten zijn…



Wijnveiling

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 13:09:14

“Wil u ook een nummer,
mevrouw?”

“Neen, dank u, ik kom maar kijken”.

“Bent u zeker? U weet maar nooit…”

“Allez ja, kom, we zien wel.”

We zaten netjes bij elkaar, een paar tientallen naamloze
genummerden, het veilingboekje op schoot en in sneltempo volgend wat de
veilingmeester reciteerde aan prachtflessen. We spraken niet, we
sympathiseerden evenmin. Dit zou een battle worden! Al gauw werd ik meegesleept
in de wave van opverende handen, nummer in de hand.

Hoe vreemd ging ik die andere bieder beschouwen. “Hoezo, die
wil die fles ook, ten allen prijze?” Soms moet je je meerdere erkennen. Maar ik
keerde huiswaarts met 9 Chambolle-Musigny’s van 1961 en een Haut-Brion van
waarschijnlijk 1934. Die laatste gaat nooit open, die is nu al het aandenken
aan een opwindende zaterdagnamiddag in Waasmunster, waar Vinauctio me nummer 23 gaf.
(januari 2014)



Lone soul

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 12:54:44

Niemand is lone soul in het wijnwereldje. Je zet je eerste
passen als enkeling en komt meteen in een universum terecht. Liters vocht en
meters proeftafels met ontelbaar veel lippen die zich aan het glas zetten. Er
wordt gepraat en geanalyseerd, vergeleken en gespuwd. Sommigen blijven stil en
sommigen nemen anderen op sleeptouw. Dat laatste doe ik nu ook, omdat ik mijn
eerste meesters zo dankbaar ben dat met mij te hebben gedaan. Vijf jaar na
de beslissing om me in de wijn te verdiepen, maak ik nog veel “eerste keren”
mee. Daarover moet het ook maar eens gaan. Want expertise is een levenswerk,
nooit af, gelukkig. (december 2013)