“Wil u ook een nummer,
mevrouw?”

“Neen, dank u, ik kom maar kijken”.

“Bent u zeker? U weet maar nooit…”

“Allez ja, kom, we zien wel.”

We zaten netjes bij elkaar, een paar tientallen naamloze
genummerden, het veilingboekje op schoot en in sneltempo volgend wat de
veilingmeester reciteerde aan prachtflessen. We spraken niet, we
sympathiseerden evenmin. Dit zou een battle worden! Al gauw werd ik meegesleept
in de wave van opverende handen, nummer in de hand.

Hoe vreemd ging ik die andere bieder beschouwen. “Hoezo, die
wil die fles ook, ten allen prijze?” Soms moet je je meerdere erkennen. Maar ik
keerde huiswaarts met 9 Chambolle-Musigny’s van 1961 en een Haut-Brion van
waarschijnlijk 1934. Die laatste gaat nooit open, die is nu al het aandenken
aan een opwindende zaterdagnamiddag in Waasmunster, waar Vinauctio me nummer 23 gaf.
(januari 2014)