Blog Image

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

Drappier: Avant tout, avant-garde!

Champagne Posted on Fri, August 11, 2017 15:11:44


Licht beschaamd stond ik in Urville voor de trappen van
Maison Drappier. Letterlijk klein, want drie meter hoger bevond
zich de miljoenenproductie van het champagnehuis waar ik al jaren mee werkte en
waar ik NOG NOOIT was langs geweest.

Maison Drappier heeft een bijzonder verhaal. Het brengt elk
jaar 1,6 miljoen flessen op de markt, de capaciteit van een kleine Maison de
champagne
*. De gelijkenis met een Maison gaat verder: van de 120 ha
druivenranken die vruchten dragen voor Drappier champagne, is er 60 ha onder
“location” bij récoltants. Toch is de familie nooit in de verleiding gekomen
om de productie naar een champagne-hoofdstad over te brengen, noch om het
bedrijf uit handen van de familie te geven. Niet dat het aanbod er niet was…
een deel van de premium champagnes rijpt trouwens sinds 1988 in een
ondergrondse gang in Reims, in flessen die vertrekken vanuit Urville. De caves in
de Aube zijn historisch even interessant als die onder de steden Epernay en
Reims, maar minder diep, minder vochtig en minder koel. De natuurlijke rijping
in de krijtgangen van het noorden doet de grote cuvées van Drappier alle eer
aan.

Om maar te zeggen: de familie Drappier beslist geheel
onafhankelijk van mogelijke aandeelhouders over de champagne Drappier. De
achtste generatie is stilaan aan zet: Hugo, jongeman van 26 jaar, denkt na over
de uitdagingen van de toekomst en het staat vast dat die tijdig, inventief en
innovatief worden aangepakt, zoals het traditie is bij Drappier. Vader Michel
nam alvast het besluit om 1/3 van de wijngaarden in productie bij Drappier naar
biologische wijnbouw om te schakelen. Andere
nieuwigheid: de vorm en structuur van de flessen. Kortere hals = minder
oxidatie. Filter in de glasstructuur van de transparante flessen = minder
lichtpollutie en dus tragere veroudering. En, natuurlijk, wordt met geen vinger
geraakt aan de 50 are aan arbanne.

De provocaties en avant-garde aanpak van de Drappiers sinds
de eerste generatie (zich in 1808 in Urville vestigen, in de Côte des Bars, een
regio die pas sinds 90 jaar tot de regio van champagne behoort. of nog: voluit
kiezen voor pinot noir, op een moment dat “champagne” net beslist had om zo wit
mogelijk te zijn) blijken een kenmerkende constante doorheen de jaren. Vandaag
hoor je een koppige, glimlachende, overtuigde en overtuigende Michel praten
over de redenen waarom mrc geen optie is voor hem, waarom hun sulfitages nooit
meer dan 35mg bedragen (en hoe de state-of-the-art persen van Coquard daaraan
bijdragen), waarom de liqueurs de dosage tot 30 jaar oud mogen zijn en hij dus
een réserve perpétuelle nastreeft, waarom de liège+agraphe voor de Jéroboam
2006 en Mathusalem wél mag, waarom elk perceel apart wordt gevinifieerd, wat
het eiken ei daar staat te blinken en
waarom samenwerkingen in het buitenland nooit onder de naam van Drappier
gebeuren.

Een rondleiding in de droge, best aangename gangen in
Urville bracht me tot veel vragen die alle geduldig en voorbereid werden
beantwoord. “Je vais pas te
vouvoyer, ça te dérange pas?
” “Tu as besoin de combien de temps pour tes
questions, 20 minutes?
30 max ? ». Drie uur later en het ijs
in duizend stukken gebroken, was ik een spons die zich volgezogen had met kennis.

Ik was uiteraard te laat op de volgende afspraak, maar ik
had zonet een kleurrijke, mensverheffende ontmoeting gehad.
Niet één, wel 6. Grootvader André had over zijn vriendschap met Paul Bocuse
verteld, Michel was nieuwsgierig naar de literatuur in mijn koffertje,
kleinzoon Hugo luchtte zijn hart: “ik werk hard om te weten hoe het op papier
allemaal zit, maar ik ken (nog) niet dezelfde verhalen uit het verleden”. Ach,
in het Frans klinkt het allemaal beter.

Het zit helemaal goed met Drappier. Ze leken verbaasd dat ik
het begrip “avant-garde” kleefde op hun business sérieux, maar zeg nu zelf…

Degustatie:

Brut Nature (pinot noir): vers groenkruidig, vlezig in de
neus. Rijpe citrus over heel het palet met gember in nasmaak.

Brut Nature rosé (pinot noir saignée): aardbei en ander rijp
tot dtoog geconfijt fruit, lichte smaken van fermentatie, lineair bitter,
aangenaam zacht pikant in de nasmaak.

Carte d’Or (de trots van grootvader André: 80% pinot noir,
15% chardonnay, 5% pinot meunier): rijpe abrikoos en rauw vlees in de neus,
bitters en zuren geïntegreerd en ook fris, weer met gember in de nasmaak.

Quattuor (« Blanc de Quatre Blancs » 25%
arbane, 25% petit meslier, 25% blanc vrai, 25% chardonnay, alle samen
gevinifieerd. 7 weken na dégorgement) : grijzig-gele tint met
extreem fijne belletjes, krijt, rijp geel fruit, vers vegetaal, en licht vineus
in de neus, heel droog en pompelmoes in de mond met nette afdronk van -alweer-
gember.

La Grande Sendrée
2008 (55% pinot noir, 45% chardonnay. 1/3 van de assemblage 9 maanden op
fouders, 7 jaar sur lie. Bio zonder certificaat) : Magistraal. Geen
gember ditmaal.

*De Maisons de Champagnes, samen met de Grandes Marques de
Champagnes, zijn négociants (meestal négociant-manipulant NM omdat ze ook eigen
wijngaarden bezitten) die sinds de 18e eeuw hun champagne productie in Reims en Epernay onderbrachten. Vele werden buiten de stichtende familie
overgenomen en brachten daardoor meer commerciële en industriële kennis in de
champagne wereld. De Maisons zijn traditioneel partner van de druiventelers (récoltants,
gegroepeerd in de Syndicat Général des Vignerons de Champagne) van wie ze
druiven aankopen en met wie ze op gelijke basis deel uitmaken van de overkoepelende
Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne . Informatieve websites: Maisons Champagne en Syndicat Général des Vignerons de Champagne



Lastenboek en (slechts enkele) uitdagingen

Champagne Posted on Fri, August 11, 2017 14:56:37


Wanneer je je verdiept in de vinificatie van champagne, met
wat achtergrond van wereldwijnen die de “methode
tradtionnelle
” toepassen, is de conclusie dat deze laatste term, behalve
voor Cava en Franciacorta, nauwelijks meer om het lijf heeft dan de tweede
fermentatie op fles en een minimumperiode sur lie. De méthode champenoise, nog steeds nonchalant in een adem genoemd met
de traditionnelle, is van een ander kaliber. Een kaliber met de vorm van een
lastenboek dat weinig plaats laat voor interpretatie, met een geografische cultuur
die ontzettend beschermend is, een controlerend orgaan dat dag op dag actief is,
een intern netwerk dat iedere speler in Champagne determineert.

Volgens Jean-Marc Séleque wordt jaarlijks 0,1% van de
champagnemakers uitgesloten van de appellatie, wegens praktijken die niet
conform zijn aan de regels (van het fameuze lastenboek). Op ruim 5000
druiventelers is dit heel weinig, omdat de controles eerder stimulerend en
collegiaal dan vermanend willen zijn. Wat vermeden moet worden zijn zowel overproductie
(kwaliteit van de druiven) als gebrek aan productie (de opslag van
reservewijnen is gelimiteerd, maar voldoende om jaarlijks 25 tot 30% toe te
laten in de productie van bsa champagne).

Ondanks het zware lastenboek wordt champagne vandaag
uitgedaagd om de toekomst in te schatten: de klimatologische veranderingen
dwingen tot reflectie over het gedrag van druivenrassen in een warmer klimaat. Plus:
de kritische wijndrinker wordt milieubewuster.

De grote frustratie, een eeuw geleden, was het koude klimaat
dat de champenois moesten trotseren. De wijnen met aanzien, die van de regio’s
in het zuiden, hadden allemaal een hoger alcoholgehalte en een
aanzienlijke moelleux. Twee kenmerken die Champagne van nature niet had. Er
werd een oplossing gevonden in de samenstelling van de reservewijnen: cognac en
geconcentreerde zoetere druivenmost, nog aangelengd met suiker uit biet of
suikerriet. André Drappier herinnert zich nog de tijd dat hij bonbonnes van
cognac Pradier ontving, om aan de Drappier van de jaren ’50 toe te voegen. Zoon
Michel, huidig zaakvoerder, vertelt het smakelijk en met gevoel voor nuance. De
toon dezer dagen is die van minder alcoholische, “frisse wijn”-champagne; daar
hoort geen cognac meer bij. Ook de verbeterde geconcentreerde most heeft
Michel, na kortstondige experimenten, afgewezen: de moût concentré rectifié
veranderde de identiteit van zijn basiswijnen.

Als het behoud van de frisheid van de basiswijnen nu
geslaagd is, dan duikt het spook van de klimaatverandering op: hoe (over)rijp
dreigen pinot noir en chardonnay te worden? Krijgt de pinot meunier niet te
veel confit? Omdat dit trio druiven
historisch tot de meest geslaagde/gesmaakte cuvées kwam, werden andere druiven
zoals de pinot blanc, arbanne, petit meslier massaal verlaten. Gaarden werden
uitgerukt, want de druiven kennen een moeilijkere teelt en bleven zuur, al
kreeg (en krijgt) de pinot blanc nog enigszins krediet. Momenteel zijn er
discussies aan de gang om arbanne en petit meslier opnieuw plantrechten te
verlenen: in de nabije toekomst krijgen we dus iets meer arbanne, die fris
blijft ook in hete millesimes, dan de huidige 0,5ha die in de Aube
achterblijven.

En er is de kritische minderheid, de wijnfanaten die geen
genoegen meer nemen met ijzige bubbels en suikerrest die de basiswijn
verbergen. Champagne, op veel trager tempo dan de andere Franse wijnregio’s,
beseft dat de consument zijn recht van inzage opeist. Deze wil de naakte wijn
zien en begrijpen om er thuis zorgeloos van te genieten. Met als gevolg dat de
“chemische –ciden”-helicopters de wijngaarden niet meer massaal overvliegen,
dat biocertificaten* en stempels van Haute Valeur Environnementale een toenemende
afzet kennen in Champagne, dat klanten worden geïnformeerd via allerlei media. De
open attitude creëert een wereldwijd kwaliteitsminnend publiek waarvan verwacht
wordt dat het zich sinds de crisis van 2008 trouw aan het unieke product zal
binden.

*De “bio’s” zijn 9% van het totaal aantal wijnmakers in Frankrijk,
in Champagne leeft 1,5% de bio voorschriften na. In 2015 was 486 ha van de
champagne wijngaarden bio, waarvan 129 in conversie, in handen van 113
domeinen. Dit was een stijging van 11% tegenover 2014. Cijfers van de Association
Interprofessionnelle des Vins de l’Agriculture Biologique de Champagne en van
Agence Bio.