Blog Image

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

After 500 years, you get used to the place

De eerste keer Posted on Sun, January 28, 2018 18:03:35

De uitspraak pik ik van Diego
Barrerar (Bodega Teneguía) die de druivenvariëteiten op La Palma toelicht. De flora
in de vracht van Spaanse zeevaarders, die het eiland met Berberse en Portugese
invloeden koloniseerden, wordt nu als autochtoon beschouwd. De malvasia heeft
Kretenzische wortels en is traditioneel late oogst, natuurlijk zoet en op hout
bewaard. Restsuiker is des eilands, de “afrutado” is betaalbaar halfdroog maar
smaakt lekker off-dry.

De druivenstok is gewend geworden
aan dit eiland. Aan zijn omstandigheden van vochtige schaduw (onder 500m en in het
oosten), zon (tussen 500m-2000m en in het westen), vulkanische grond (as, puimsteen,
zand in het zuiden) stenige lagen (drie miljoen jaar oud in het noorden rond de
centraal-noordelijke krater) en wind (alisios wind en wolken uit het oosten).

Gewenning trad ook op aan viticultuur
en vinificatie: kleine percelen met verschillende variëteiten pie franc door elkaar, en vaso, en rastro en andere laag-bij-de-grond begeleiding van de plant,
opvoeding op kastanje- en dennenhout. Op dennenhout mag enkel wit, rood en rosé
in het noorden onder de stijl tea wine.
Trends zijn het in ere herstellen van die tradities en nieuwe internationale
experimenten zoals het droog vinifiëren van malvasia, het oogsten voor absolute
rijpheid, het bewijzen van bewaarpotentieel en parcellaire selectie.

Denominación de Origen (Protegida) La Palma, zonder subregionale
onderverdeling, is voor ambitieuze, reizende wijnmakers een blok aan het been.
De oorsprongsbenaming laat toe om eenzelfde druif over de hele 600 ha
wijnareaal van het eiland te plukken en te assembleren, maar niet om druiven
van eeuwenoude percelen samen te vinifiëren (want “teveel witte druiven in een
rode blend” bijvoorbeeld). Tenerife doet het op dat vlak beter en is bekender
bij de wijnliefhebber: het heeft om te beginnen 5 sub-DO’s.

Parcellaire vinificatie geeft
complexe en authentieke wijnen voort, dat proefde ik bij Bodegas Teneguía en
bij Vinos Matias i Torres, beide in het zuiden (Fuencaliente) opererend.

Bij Bodegas Teneguía (coöperatieve
ontstaan in de jaren ’70) is de serie Llanos Negros een experiment van
overtuiging: een blend van 4 witte druiven (listan, sabro, malvasia, vijariego)
bleef acht jaar op inox en werd gebotteld onder de naam “La Tabaquero“. De “La
Time” bevat listan blanco die 15 jaar op cement verbleef. Teneguía’s wijnmaker
Carlos Lozano past nog het liefst parcellaire selectie toe, rotsvast overtuigd
van het ijzersterke karakter van de druiven als monocepage en in assemblage.

Victoria Torres is vijfde
generatie en eerste vrouwelijke wijnmaakster bij Matias i Torres en heeft het
hele proces, van perceelselectie tot marketing, in eigen handen. Zij maakt
wijnen die tot de meest specifieke, onconventionele, fragiele van het eiland
behoren, alle met haar stempel. Sinds
2010 zoekt ze uitbreiding in gehuurde percelen, streeft naar bio zonder label, vertoeft
ze in de cirkel van wijnmakers die het contact met professionelen op prijs
stelt uit nieuwsgierig eigenbelang. Ontstellend lang in nasmaak, eerlijk et energiek
zijn haar verschillende cuvées van listan blanco. Sinds de 19e eeuw is
de listan, palomino op het vastenland en mission in Zuid-Amerika, de favoriete
underdog van de familie. De druif onderscheidt de noordelijke van de zuidelijke
percelen op La Palma en overheerst de vinificatie. Op kastanjevat (waarvan, ik quoteer,
de toasting het omgekeerde effect heeft van eikenvaten) is de listan tintenlend
en blijven minerale bodem en zomerfruit primeren. Onder een laag flor doet de verfrissende
smaak (“gedistilleerd water” volgens de wijnmaakster) niet onder voor de geur
van gebakjes, fruitlikeur en nootjes. Victoria experimenteert met constante
fermentatie op inox voor de listan uit het zuidelijke Fuencaliente. De smaken
van zilt, wiite pruim, nootjes, witte chocola, gedroogde/patisserie citrus
schil is zo verschillend van de listan uit het noordelijke Garafia, waarbij de rijpe
zuren van gestoofd rabarber, gember, zaagsel de kop opsteken. Beide behouden
een florale neus; van zomergele bloem tot meiklokjes.

Een mateloze bewondering hield ik
over voor deze dame van 20.000 flessen per jaar. Toen ze vertelde hoe de oude
pers uit 1885 nog steeds gebruikt wordt (geen druk op het knopje, wel voeten in
het sap, balken draaien – duwen – trekken – heffen) en waarom (omdat het eiland
bij technische problemen niet direct vervangstukken bezit), dacht ik aan het
grotere bedrijf dat ik eerder die week bezocht: Vega Norte. Twintig jaar oude coöperatieve
in het noorden, productie 400.000 flessen per jaar, oogsten van 245
druiventelers. Hier geen gebrek aan druiven, aan assemblage mogelijkheden, dus
aan constante productie. De fameuze tea
wine
mocht ik bij Vega Norte proeven. Maar evengoed zitten ze hier met
technische uitdagingen: de productie en verkoop nemen jaarlijks toe en er wordt
gezocht naar plaatsuitbreiding. Nergens bij de lokale handelaars op het eiland zag
ik op een half uur zoveel klanten over de vloer komen. De kolonie Duitsers en
lokale Palmero’s smaken Vega Norte, wellicht ook de onklopbare prijzen voor de
eiland-assemblage wijnen.

Op dit eiland moet je wandelen,
langs gestolde lava die rakelings langs pie
franc
wijnranken stroomde. Al stappend wordt de vraag opgelost hoe één
druif, de zure palomino van de sherry, zo’n gedaanteverwisseling kan ondergaan
in de huid van listan blanco.

Info: Vinos La Palma



wijn flirt met muziek

De eerste keer Posted on Sun, April 17, 2016 23:02:36

Een regenachtige dag in Brussel, maar zonnige muziek in de koptelefoon: daar past een wijn bij. Sopexa en Vins du Rhône brachten mezelf en DJ Dobbs samen. Missie: vertaal het een naar het ander. Geef wijn een klank en maak muziek tastbaar.

Dit was het auditieve resultaat, voor de lijst wijnen:

-Côtes du Rhône-Villages wit: Clos Bellane 2014
-Côtes du Rhône rosé: A. Jaumé Grand Veneur 2014
-Côtes du Rhône: Bouachon, les Rabassières 2013
-Côtes du Rhônes-Villages Plan de Dieu: Jaboulet Aîné 2013

Dit experiment wordt niet het laatste…

En BX1 luisterde mee.



Wine Lady of the Year 2015 – de resultaten

De eerste keer Posted on Tue, March 17, 2015 23:27:42

… en dan sta je plots met een microfoon onder de neus. Iedereen’s vriendin. Honderden likes. Het ontroerende is, dat ik deze bekroning nooit meer zal krijgen: eens gewonnen, is uit de running voor altijd. Ik ben de historisch eerste Wine Lady of the Year. Yeah! Dankzij stemmen die de wereld rondgingen. Afspraak 7 mei voor een dank drink – meer per mail.

DANK U WEL!

met dank aan fotograaf Joris Luyten.



Wine Lady of the Year 2015

De eerste keer Posted on Sat, March 14, 2015 21:23:31

“Ik heb voor u gestemd hé” kwam een sympathieke man me
zeggen. Stamelende ik. “Je stelde jezelf
toch kandidaat als Wine Lady of the Year?”

Enkele googlekliks later zag ik het staan, op de website van Foodprint: tussen de vijf
bekende vrouwen met ronkende beschrijvingen stond ook Vicky Corbeels. Wie is
die vrouw, dacht ik bij het lezen van mijn eigen beschrijving.

Intussen zijn we twee maanden verder en de stemming loopt op
zijn einde. Op 10 januari, mijn verjaardag godbetert, verloopt de deadline. De
afgelopen twee maanden ging ik een beetje improviseren. Een link in mijn
handtekening, een zinnetje op mijn website. Facebook ook, ik kon zomaar eens
600 vriendjes overhalen… en natuurlijk mijn internationale netwerk van wijn en
niet-wijn.

In die twee maanden werd ook meer over de organisatie van de
verkiezing bekend. Foodprint (van de betere edities van Culinaire Ambiance),
Meyhui, Winterhalter en deelnemende instituten als Gault Millau zetten sinds
zes jaar hun schouders onder het “Sommelier of the Year” event. Met in 2015 de
eerste “Wine Lady” omdat vrouwen wel zeer aanwezig, maar onderbelicht blijven
in het wijnsegment. Blijk ik de shortlist gehaald te hebben, ondersteund
door –totnogtoe- nobele onbekenden. Wat een… eer. Want laat nu net het minst
interessante aan mezelf zijn, dat ik een vrouw ben (quote Nilofer Merchant, dankzij Elke Jeurissen). Mijn
1.77m en zware stem zijn geen poppenattributen.

(Hier haal ik een deel door, want ik post dit pas 2 maanden
later) (seconden tikken sneller dan mijn hartslag, these days)

Maandag 16 maart is het zover: dan staat er een Wine Lady of
the Year op het podium in de Gentse Flanders Expo. En een Sommelier of the
Year. En een Pizzaiolo en een Culinaire Persoonlijkheid. De resultaten blijven onder embargo tot dan. Alvast een
ongelofelijke merci aan al mijn stemmers. Er staan me liters degustaties te wachten
als ik win. Als.



Sigaar

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 13:14:23

17 mei 2014. Afgelopen zaterdag kleurde het zonnige Brussel
als een regenboog. De Gay Pride animeerde de straten met jingles, uitroeptekens
en een bonte mensenmassa. We hadden zin in een sigaar en de enige winkel in de
buurt was de Davidoff in de Noordgalerij. Een waardige niet-Habano sigaar had
ik zelden gedegusteerd: dit was het moment. Op de boorden van het Vismarktwater
rookten we een Zino Platinum en een Nicaragua Robusta en ze waren perfect. De
Zino bleek lekker sappig en fijn, de Nicaragua had het cederhout in het
kokertje elegant geabsorbeerd. Genieten voor een vol uur, voor we de Belle
Equipe
binnenstapten voor smakelijke on the spot geprepareerde pizza. Brussel
kan te genieten zijn…



Wijnveiling

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 13:09:14

“Wil u ook een nummer,
mevrouw?”

“Neen, dank u, ik kom maar kijken”.

“Bent u zeker? U weet maar nooit…”

“Allez ja, kom, we zien wel.”

We zaten netjes bij elkaar, een paar tientallen naamloze
genummerden, het veilingboekje op schoot en in sneltempo volgend wat de
veilingmeester reciteerde aan prachtflessen. We spraken niet, we
sympathiseerden evenmin. Dit zou een battle worden! Al gauw werd ik meegesleept
in de wave van opverende handen, nummer in de hand.

Hoe vreemd ging ik die andere bieder beschouwen. “Hoezo, die
wil die fles ook, ten allen prijze?” Soms moet je je meerdere erkennen. Maar ik
keerde huiswaarts met 9 Chambolle-Musigny’s van 1961 en een Haut-Brion van
waarschijnlijk 1934. Die laatste gaat nooit open, die is nu al het aandenken
aan een opwindende zaterdagnamiddag in Waasmunster, waar Vinauctio me nummer 23 gaf.
(januari 2014)



Lone soul

De eerste keer Posted on Wed, May 21, 2014 12:54:44

Niemand is lone soul in het wijnwereldje. Je zet je eerste
passen als enkeling en komt meteen in een universum terecht. Liters vocht en
meters proeftafels met ontelbaar veel lippen die zich aan het glas zetten. Er
wordt gepraat en geanalyseerd, vergeleken en gespuwd. Sommigen blijven stil en
sommigen nemen anderen op sleeptouw. Dat laatste doe ik nu ook, omdat ik mijn
eerste meesters zo dankbaar ben dat met mij te hebben gedaan. Vijf jaar na
de beslissing om me in de wijn te verdiepen, maak ik nog veel “eerste keren”
mee. Daarover moet het ook maar eens gaan. Want expertise is een levenswerk,
nooit af, gelukkig. (december 2013)