Blog Image

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

Etiketten en visuals

Kennis delen Posted on Sun, January 14, 2018 20:16:55

Eén uitdager was nodig voor dit artikel. Een bezoeker op de
beurs die mijn wijn smaakte maar nog meer onze discussie over visuele marketing.
Etiketten. Flesvorm. Lettertype en logo. Stond ik niet de mooiste labels van de
beurs te promoten, nl. die van Albamarina, dan had ons geprek wellicht de
wending van wijnbouwer vs. Europese subsidies genomen. Een interessante man met
open geest en zalige bulderlach, Hans-Peter Schoonenberg. “Schrijf dat nou es
allemaal op” wakkerde hij mijn uitgedaagde ego aan, nadat we hadden bekeken hoe
mijn buren zich presenteerden. Links: klassieke flessen met lettertype
aangepast aan de gewichtige appellatie, drie dagen lang mooi in lijn gezet.
Rechts: onstapelbare bommen die de vernieuwing van varietals aan de man bracht,
elke dag slordiger op tafel verspreid. Achter ons, ach god, ik moet het bij
naam noemen: barolo’s in flessen die je in de kerstboom hangt, maar niet koopt voor
het inzicht van de wijnboer. Wel elke dag netjes volgens fleskleur (purper!
roos!) gestationeerd. Dat Hans-Peter
zich de moeite troostte om zelfs maar 10 minuten aan ons standje te vertoeven,
had alles te maken met de boodschap die eigenaar Mario Notaroberto hem gaf: het
label met de gouden eikels en de naam Ariddi, wees resp. op houtopvoeding
(aglianico op foeders) en tannine (aglianico tout court). Namen krijgen
betekenis, logo’s een onuitwisbare indruk. Albamarina is Italiaans voor “aube
sur mer” of “ochtendstond op zee” en kijk toch es dat pictogram… Vlinders en
parentale linken vinden hun eerbetoon, de wijnmaker schiet een pijl in het hart
van de klant.

En daar gaat het om. Een gewichtige
wijnschrijver zei vorig jaar over een Belgisch etiket dat het nooit de markt
zal penetreren. Ik kwam in een
groentewinkel vanochtend, op 40 km van het wijnbedrijf, en herkende de fles
meteen. De wijnmaker had me zijn etiket in audio en video uitgelegd en ik
respecteerde zijn kleurige keuze. En vooral: ik had de fles in de winkel opgemerkt
en zijn verhaal herinnerd. Hans-Peter heeft gelijk: visuals zonder verhaal en uitleg bevatten
zelden een opwindende wijn.



Belgische wijn: proeverij Ten Gaerde

Kennis delen Posted on Thu, May 11, 2017 22:11:56

Net na de gekke periode die april
heet en die landbouwers angstig maakt over de staart van winterduivels, ging ik
proeven bij een Belgische druiventeler en wijnmaker. Danny Van De Gaer nodigde
me uit om zijn Ten Gaerde wijnen 2016 (alle van de Hagelandse heuvels) te
proeven. Voor hij bottelt, wil hij bij meerderheid van een proefpanel de wijn
kiezen waar de toegevoegde gisten het beste resultaat geven. Van elke serie Müller-Thurgau+Kerner,
Souvignier Gris, Solaris+Johanniter, Pinot Noir, Rondo+Cabernet Cortis werden 3 of 4 versies
voorgesteld.

Danny kent de wijnen die zijn
vader André (ook in het proefpanel) in de jaren ’70 maakte en beseft dat de
technologische wijnkennis nooit groter was dan vandaag. Intussen zijn de BOB/AOP*
erbij gekomen: die beperken de mogelijkheden, maar reguleren en controleren ook.
Het blijkt niet eenvoudig om bestaande BOB inhoudelijk uit te breiden. Gelukkig
is er nog de BGA Vlaamse Landwijn, die even streng is als de BOB Hagelandse Wijn
voor ontzuring of chaptalisering, maar het hele gamma aan vitis vinifera en
mengelingen toelaat.

Tijdens het proeven werd ik
gelukkig. Niet alleen omdat de wijnen van Ten Gaerde goed waren, ook omdat de
wereld van Belgische wijnbouwers zich aan mij openbaarde als netwerkend,
experimenterend, overleggend, steeds groeiend. Gesprekken over filters, pompen,
gisten, kurken, tijdstippen om dat alles in te zetten, gebeuren dagelijks. Het
bracht een sommelier als ik naar een realiteit naast de geijkte parameters:
druiven en de ondergrond, jaargangen en de seizoenen. Hier ging het om:

Welke kurk voor de Belgische wijnflessen
en waarom nog steeds geen draaikurk?

Waarom rood als er tussen rosé en
rood nog andere mogelijkheden bestaan?

Waarom pinot noir op pure klei?

Wat is troebel en welk
vergootglas bepaalt dat?

Wie zijn vandaag de pioniers en
welke spelers bepalen de regels?

Danny is voorstander van
experimenten met smaak-neutrale gisten: vinificatieprocessen en verbindingen
geven een extra duwtje aan aromatische- en mondvolheid. Daarom de vergelijkende
proeverij vorige week.

Resultaten Müller-Thurgau +
Kerner
: alle 3 schitterende kleur en fijn CO2 gas op het glas.

1. Andere
kleur dan 2. en 3. (goudgrijs). Grondgeuren
(mos, zand), brood en perzik. Lichte sprankel op de tong, basilicumfris en zuren
van limoenschil.

2. Appel
en rabarber geuren. Gele appel, ietwat farineus en restsuiker.

3. Rijpe
appel geur. Evenwichtige en lange smaak van pompelmoes en aardse (droge) tonen.
Doet denken aan een sauvignon blanc “à point”: tussen fris en rijp. MT toont
zijn potentieel.

Resultaten Souvignier Gris: 1 en
2 lichtgeel-groen, 3 geel-grijs, geen CO2 belletjes.

1. Florale
strakke geur, neigt naar geranium en gistgeur. Verse kweepeer, citrus-knisperend
en droog als kalk. Strakke uitdagende Souvignier.

2. Florale,
nette, gerookte neus. Rokerigheid ook in de mond, redelijk vet en rijpe peer.

3. Gerookte
neus, moeilijk te definiëren fruit. Filmende zuren op de tong, ijzer. Boeiende
wijn.

Resultaten Solaris (op vat)-Johanniter:
verschillende kleuren.

1. Geelgroen.
Tong: floraal, hoogzuur (mineraal), groenig. Tong: rond ondanks groene paprika
en jeneverbes smaken.

2. Goudgeel.
Vlezige en gerookte neus. Wrange, zware zuren als van cider op vat.

3. Geelgroen.
Lactische neus, gerookt. Limoen en peer dansen op de tong. Heerlijke assemblage.

4. Intens
oudgoud. Ruikt als een ananassnoepje, melk en boter. Mist wat zuren en smaakt
naar hout.

Resultaten
Pinot Noir rosé: alle drie roos-oranje als van een zonsondergang.

1. Leuk
snoep in neus, maar weinig boeiend op de tong.

2. Zoetig
fruit in de neus dat bevestigt bij de attack op de tong. Toch zuren van wild
rood fruit en droge nasmaak.

3. Kruidige
neus, herkenbaar als pinot noir “cool
climate
”. Subtiele toetsen van droge- en peperkruiden en klein rood fruit.
My kind of wine!

Resultaten rode wijn:

1. Pinot
Noir: lichtrood, mat. Plastic in de neus en verse geplette amandel. Anonieme
zuren, kruidig, vanille en waterachtig. Geen consistentie.

2. Pinot
Noir: robijn, mat. Vlezig, verse rode pruim, koude koffie, rozebottel. Verse
zwarte- en rode bessen met smakelijke zuren.

3. Rondo
+ Cabernet Cortis: robijn, zwart. Nieuw eik, koffie en chocola in de neus.
Koude impressie op de tong, tannines zetten goed in maar worden wrang.

Het werd een inspirerende
proefnamiddag. Ik keerde naar Brussel weer, overtuigd van de inzet en mooie,
veelbelovende producten bij Ten Gaerde. Voor zover nog niet ontdekt: doen!

Het is bijna half mei en de
winterduivels zijn nog niet verdwenen: vorst aan de grond en koude, harde
neerslagvlagen maken mijn fietsritjes niet aangenaam. Bloesems en knoppen die
april doorstonden, worden nog steeds bedreigd. Benieuwd naar de Belgische oogst
2017…

* BGA = Beschermde Geografische
Aanduiding = Landwijn

BOB = Beschermde Oorsprongsbenaming



Oostenrijk: Renowned Wineries of Burgenland

Kennis delen Posted on Mon, January 30, 2017 22:21:22

Op 25 januari kreeg het Schoon Verdiep wel heel schoon volk over de vloer: de 13 piekfijn uitgedoste ‘renommierte’ wijnmakers uit Burgenland. Kijk, die Oostenrijkers: ze zetten een doel, zoeken bondgenoten en overvallen wijndrinkende critici met het gevaarlijkste wapen denkbaar: kwaliteitswijn.

Ik bedoel maar: kunnen Grieken dit ook?

Hoewel ik op de eerste rij zat, ging de begeleide tasting me te vlug. Het leek wel speeddaten, of aan de lopende band sollicitanten 3 woorden gunnen. Met als gevolg dat de alcohol na 24 proefglazen (was het op 60 minuten?) mijn hersenen niet meer verliet en ik maar enkele referenties in dat luttele uur als uitschieters kon noteren.

Niet dat het niveau beneden peil was, integendeel. 13 toppers uit Burgenland, schouder aan schouder de Belgische markt veroverend: dan gaat het erom de stijl te vinden die als velcro aan je kleeft. Dat deed de volle zaal en ik zag mijn buren heel verscheidene analyses maken. Oostenrijkse wijn laat dus niemand koud en zorgt voor welkome discussies in het wijnproefwereldje.

Mijn favorieten uit de begeleide proeverij:

De witte waren allen Chardonnay, de meeste lonkend naar de nieuwe wereld, met houtopvoeding die wel zorgvuldig was maar in het algemeen een gebrek aan zuren maskeerde. Eentje was anders: de Chardonnay Pandkräftn 2013 van Ernst Triebaumer. 50 jaar oud zijn zijn stokken in Rust. Ik rook licht exotisch fruit en net rijpe groene appel en kon dus de complexiteit in de smaak niet vermoeden: jong als druivensap, kruidig als in Indische schotels, zuren die een prik op de tong geven. Na een minuut had ik het gevoel dat ik op een schuit een ziltige zeebries had ingeademd. Uitdagend en leuk om te drinken. In Oostenrijk zelf voor net geen €27 op de markt.

De rode, grotendeels Sankt Laurent, Zweigelt, Blaufränkisch en een enkele Pinot Noir, vertoonden een onverwachte diversiteit : in jaargangen (van 2007 tot 2013), in houtopvoeding (10% nieuwe vaten tegenover 3 jaar op 400 liter tonnen), in locaties en in stijl. Bij de Blaufränkisch noteerde ik verdacht vaak ‘te herproeven’ met een kruisje. Dat herproeven kwam er niet van (volgend jaar!). Maar de meest complexe zat bij het gamma van Umathum: de Zweigelt Ried Hallebühl 2009 geurde als potpourri, algen in de Japanse keuken en parfum voor gesofisticeerde dames. Een groene frisheid op de tong, uitgewaaide kruiden, gedroogde rode bes, sterke zuren, alerte tannines. Zijn 20 maanden op medium-toast proefde je enkel als in een waanzinnig geïntegreerd geheel. Zijn €40 dik waard, zal ik maar zeggen.

Het was een overdonderende proeverij. Bravo en dank aan de handelaren en wijnmakers die dit mogelijk maakten – je moet de moed maar hebben om zoveel complexiteit aan de man te brengen.

Aanwezige wijnhuizen, de 13 ‘Renommierte Weingüter Burgenland’: Rittsteuer, Umathum, Juris, Paul Achs, Kollwentz, Leberl, Ernst Triebaumer, Giefing, Hans Igler, Gesellmann, Paul Kerschbaum, Krutzler, Feiler-Artinger.
Handelaren: Weinwelt, Vejavino



rosé, de hype voorbij

Kennis delen Posted on Tue, September 13, 2016 21:44:05

Een kortje, want ik sta stomverbaasd. Net drie dagen meegedraaid op het Brussels Eat Drink Bordeaux festival. Het aantal mannen dat rosé, clairet en bubbels (ook o.a. rosé) vroeg, lag hoger dan het aantal vrouwen. Dat ik NIEMAND nog hoor kwelen “et pour madame…”



Marokko: toch wat zoeken

Kennis delen Posted on Tue, July 07, 2015 22:11:32

Een vriendin vroeg om sommelier advies bij de vraag van een journalist om haar favoriete gerechten. Of ik een paar mooie Marokkaanse wijnen kon matchen? Ja! Het was te lang geleden dat ik nieuwtjes over dit ever-emerging wijnland had opgesnord, dus daar ging ik…

Dat de Afrikaanse wijnproductie verder uitstrekt dan de grenzen van Zuid-Afrika, dat weet de Belgische supermarktkoper sinds enkele jaren ook. Om te weten hoe ver, daar moet je Africa Uncorked van John en Erica Platter voor lezen; vrijwel elke Afrikaanse natie mag (tenminste een beetje) trots zijn op eigen wijnbouw. Het boek had ik jaren geleden verslonden en de info riskeerde gedateerd te zijn, maar dat bleek goed mee te vallen.

De Marokkaanse wijncultuur verbaast op het eerste zicht ook, omwille van de onverenigbare positie van alcohol met de islamitische voorschriften. Toch: eeuwenoud, onder Franse heerschappij goed voor vermenging met wijnen onder Frans etiket, onder een vrome soeverein belast met torenhoge taksen, onder een liberalere roi blootgelegd voor Europese investeringen en heden ten dage op zoek naar een antwoord op de vraag: “wat met de appellaties?”. Het collectieve geheugen van zoveel internationale wijnregio’s.
Marokkaanse producenten brengen jaarlijks tussen 30 en 40 miljoen flessen (!) op de markt en een deeltje daarvan wordt gelukkig ook naar België verscheept. Nog niet zoveel en ook niet alle toppers, maar wie weet slaagt het artikel van mijn vriendin erin om wat importeurs wakker te schudden.

Ik vond bij de voorgestelde gerechten – een mix van langdurig bereide smaakvolle groenten, gebakken bladerdeeg rond kruidig gehakt – de wijn die alles verbindt: Le Val d’Argan Rouge, op basis van syrah, geoogst uit de einige gecertificeerd biologische wijnranken uit Essaouira. Voor het dessert van pannenkoeken met krenten en pittigs zou ik voor de witte versie gaan, Le Val d’Argan Blanc op basis van roussane. De druiven die eigenaar Charles Melia 20 geleden aanplantte, zijn trouwens de soorten waar het Zuid-Afrikaanse Swartland vandaag hoog mee scoort.

Voor de import naar België wacht ik het antwoord van het domein af. Als intussen de deadline van de journalist afloopt, dan kies ik zonder verpinken een andere parel (wel in Brussel te vinden): Riad Jamil.



Colruyt en de bottelarij

Kennis delen Posted on Wed, August 06, 2014 10:12:59

Omdat geen ervaring teveel is in deze wondere wereld, moest
ik maar een keer nadenken over de vraag of ik de productieruimte voor Colruyt’s
wijnen begeleid wou bezoeken. Supermarkten verkopen wijn die niet altijd “mise
en bouteille au château” is én spelen steeds meer open kaart met de klant.
Colruyt bijvoorbeeld brengt sinds 2013 een spectaculair groeiend leger van amateurs
op de been (richting supermarkt) via de Colruyt Group Academie. Daar vind je
workshops in alles, en dit najaar geef ik er les in wijnen. Dan is het handig om
de eigen productie, in Ghislenghien, te bekijken. Een immens groot gebouw, waar
koffie en wijn in containers aankomen en “gemaakt” worden tot verkoopsproduct.

In de bottelarij begint alles bij het ontvangen, technisch
en chemisch controleren en opslaan van gefermenteerd druivensap. Klaring,
filtrage, (zelden) assemblage en botteling gebeuren in twee shifts. Botteling
wordt trouwens meer “BiB”ing: ruim de helft van de wijn komt terecht in
Bag-in-Box.

Wat opvalt, is de aandacht die Colruyt besteedt aan
milieu-vriendelijke initiatieven in en rond het gebouw; een eigen windmolen
doet de boel draaien, elke gerecycleerde fles wordt 2 à 3 keer herbruikt, de
filters doen meermaals dienst, de productiehal is zo ingericht dat geen meter aan kabels of
tubes (of graad Celcius) verloren gaat. Uiteraard komt dat de wijn ten goede. Wijnlessen worden sinds kort georganiseerd in de bottelarij; als je het
Colruyt-programma wat in het oog houdt, kan je de indrukwekkende productielijn
zelf bekijken.



20 Beaujolais die alle twijfel wegnemen

Kennis delen Posted on Mon, June 02, 2014 22:40:15

http://www.vinogusto.com/blog/nl/20-beaujolais-wijnen-op-de-belgische-markt-die-alle-twijfel-wegnemen/



Bordeaux Wit Rosé Clairet 2012 2013

Kennis delen Posted on Wed, May 21, 2014 23:22:43

http://www.vinogusto.com/blog/nl/18-witte-rose-en-clairet-wijnen-om-deze-zomer-van-te-smullen/



Next »