Blog Image

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

Champagne : de echo’s van vochtige kelders

Champagne Posted on Thu, August 10, 2017 00:19:55

Schools, op een rijtje:

1. Juli 2015 : Unesco registreert de “Coteaux, Maisons et Caves de Champagne
op de werelderfgoedlijst.

2. Mei 2017 : masterclass “De troef
van Champagne-Ardenne: De perfectie Van Wijnmakers
” in de Franse Ambassade
in Brussel.

3. Juli 2017: bezoeken aan Mumm en
Perrier-Jouët op uitnodiging van Pernod-Ricard. Bezoeken aan Drappier,
Gremillet, Jean-Marc Seleque, Larmandier-Bernier.

Het is door het schrijven aan het
relaas van laatsgenoemde visites, dat ik doorheb dat een onverwachte rode draad
tussen de drie momenten zit.

Dus:

2. Op vraag van Champagne-Ardenne dacht
ik een masterclass over het Champagne-verhaal uit. Het moest informatief zijn
voor een professioneel publiek, met weetjes over vernieuwing en trends. Fijn.
Eerst wou ik weten waar “Champagne-Ardenne” voor stond, want de toeristische
dienst ervan noemt zich nog steeds naar de voormalige regio.* De promotie van
de champagne-beleving staat centraal in de activiteiten van Champagne-Ardenne,
maar evenzeer de herdenking van de wereldoorlogen en de impact op de streek.

3. Het bezoek aan de négociants Mumm en Perrier-Jouët bevatte
een wandeling door hun ondergrondse kelders in resp. Reims en Epernay. Tijdens
de eerste wereldoorlog werd de stad Reims voor 80% vernield door het Duitse
leger, dat zich een weg vocht naar Parijs. Reims overleefde dankzij het leven
dat ondergronds werd verdergezet. De caves herbergden tussen
’14-’18 hospitalen, scholen, legervoorraadplaatsen. Een deeltje van dat
ondergrondse erfgoed is nu de productie-eenheid van Mumm. Tijdens de Tweede
Wereldoorlog gebruikte het Duitse leger de caves van Epernay
als cellen voor krijgsgevangenen. In de krijtgangen van Perrier-Jouët staan
de getuigenissen daarvan
in de muren gegrift.

1. Unesco zet de
doorslaggevende redenen voor de erkenning als werelderfgoed uiteen op
haar website. De “caves” in de “Coteaux, Maisons et Caves de Champagne” zoals die in juli 2015 door Unesco zijn
geregistreerd, hebben niet enkel hun sporen verdiend in het proces van
champagne vinificatie. Unesco geeft in de inleiding aan dat de erkenning van de
Coteaux, Maisons et Caves de Champagne” om de historische en
professionele champagne-productie gaat, dus worden de “caves
gemakkelijk louter als opslagplaats van rijpende champagnes en prise-de-mousse
etappe beschouwd. De erkenning van Unesco zou in mijn ogen meer om het lijf
moeten hebben, want zelfs vrouwen worden op hun technologische, historische,
netwerkende waarde geschat in de registratie van Unesco:

“The Champagne Hillsides, Houses and Cellars are the outcome of
expertise perfected over the generations, of exemplary inter-professional
organisation and of the protection of the appellation, as well as the
development of inter-cultural relations and social innovations over a long
period of time, which women also took part in..”

De studie van champagne brengt me tot belevenissen in Champagne, die belevenissen
van 3 generaties voor me tastbaar maken. Het begon allemaal met het boek
van Peter Doomen, nadien met
wat vragen over het ambassadeurschap van champagne, en hier zit ik over
wereldoorlogen na te denken. Waarom was mijn middelbare scholing daarover zo
krank?

*De administratieve regio
Champagne-Ardenne bestaat sinds 2016 niet meer (deze ging met Alsace en
Lorraine op in de nieuwe regio “Grand Est”) maar de naam werd wel behouden voor
de toeristische organisatie van Champagne en Ardennen.



Perrier-Jouët: La belle Belle Epoque

Champagne Posted on Thu, August 10, 2017 00:12:47

De ondergrondse kelders van Perrier-Jouët en het huis La
Belle Epoque zijn niet toegankelijk voor het publiek. Af en toe verblijven er
gasten, klanten, VIPs in het huis waar Art Deco en alle soorten decoratieve
kunst, over de laatste 200 jaar heen, het imago van de champagne met de
typische florale fles belichaamt. In het licht van de Unesco-beslissing,
bespreken de gemeente Epernay en eigenaar Pernod-Ricard hoe de splendeur van dit
“Art Deco Museum” toch een stukje publiek kan worden. Binnenkort wordt alvast
gestart met een degustatieruimte aan de ingang van de Château, dit is de
productiezone, aan de overkant van La Belle Epoque in de Avenue de Champagne.

Splendeur dekt de overweldigende
en onnavolgbare stijl van het huis niet. Artiesten wereldwijd hebben
bijgedragen aan het patrimonium dat het huis verzamelt, van “banaal”
huishoudmateriaal tot kunstuitvoeringen in de ondergrondse, koude kelders.
Uiteraard spruit het herkenbare imago van de flessen, vooral van de millésimés
en de Belle Epoque Limited Editions ook voort uit kunstzinnige interpretaties.

De eerste generatie champagnehuizen (Ruinart, Fourneaux en
Dubois die later resp. Taittinger en Roederer werden, en andere) vestigde zich
als négociants in de 18e eeuw strategisch in Reims en Epernay, nabij
waterwegen voor vlotte verscheping. Perrier-Jouët behoort tot de tweede
generatie, die in de 19e eeuw eerder als négociant-manipulant produceerden
in dezelfde twee steden. Ook voor hen was de nabijheid van de ondergrondse
kelders tot een waterweg van essentieel belang. De Marne in Epernay zorgde voor
afkoeling en vochtige kelders, een vervoersweg en een sluiproute tijdens de
twee Wereldoorlogen langs diezelfde kelders. In de ondergrondse gangen staan nu
nog wandtekeningen, oorlogsgraffiti en kribbels van ondergedoken inwoners en
gevangenen. Tijdens de tweede Wereldoorlog werden Italiaanse en Amerikaanse
soldaten door het Duitse leger in de ondergrondse gangen gevangen gehouden.

Het Belle Epoque verhaal van Perrier-Jouët inbeelden met
alle luxe en voorspoed die de elite in die tijd had, tegenover het verhaal van
de Amerikaanse H. Stephen die 40 jaar later in hun koude kelder opgesloten
zat… Vanuit de idee van eeuwigstromend
water is het minder contradictorisch dan gedacht.

Ik proefde, in de gietijzeren krulgemotiveerde stoel met
zicht op de oogverblindend mooie tuin van La Belle Epoque, de Blanc de Blancs
en de Belle Epoque 2007.

Blanc de Blancs brut bsa: aroma’s van het loof en de
blaadjes van witte bloesem, rauw, en een groenfruitige volle body. Feestelijk
lustig.

Belle Epoque 2007 (50% chardonnay GC, 45% pinot noir GC, 5% pinot meunier 1er Cru) : oudgoudkleurig, saffraan kruidig en vlezige hapklare
neus, spicy-gedroogde mango-verse nootjes in de mond. Stilstaan bij het razende
leven.



Mumm: Pinot qui chardonne, Chardonnay qui pinotte

Champagne Posted on Thu, August 10, 2017 00:05:24

Mumm komt nooit alleen: steeds met de afkorting G.H. (George
Hermann, zoon van een van de Duitse broers die zich in Reims vestigden als
négociants) en met het rode lint.

Toen G.H. het champagnehuis in 1852 overnam, was het bedrijf
Mumm niet enkel négociant. Het had in 1840 bezit genomen van een eerste eigen
perceel in Verzenay. G.H. had de gewoonte om flessen te bekleden met een
respectvol rood lint, om ze te verzenden naar verdienstelijke personen. De nog
grotere der aarde kregen een andere gespecialiseerde fles, met het opschrift
“Mumm, Champagne des Souverains”. Het lint werd het handelsmerk: de
legendarische Cordon Rouge zou op alle flessen worden gekleefd, nadien gedrukt,
en nu ook gegrift. De Grand Cordon kreeg in 2016 een gerestylde look. Het
ongekleurde diagonale lint van de Grand Cordon begeleidt de champagne vanaf de
tirage. Na de dégorgement krijgt het lint een karmijn gelakte kleur. De fles
zelf heeft een smallere hals en vertraagt daarmee het oxidatie proces.

Mumm heeft zoals alle (grote) champagnehuizen een
prestigieuze cuvée. Hun Cuvée R. Lalou eert sinds 1966 die andere
toonaangevende figuur in de geschiedenis van het huis: René Lalou die vanaf het
interbellum tot aan zijn dood in 1973 de productie en de commercialisatie aan
de gang hield. Een buitenbeentje is deze fles: uitsluitend millésimé en manuele
remuage, gemaakt van druiven die enkel afkomstig zijn van 12 lieu-dits met
Grand Cru status in Verzy, Verzennay, Ambonnay (voor de pinot noir) en Cramant
en Avize (voor chardonnay). De meest recente Cuvée R. Lalou op de markt is
2002, na ruim 10 jaar sur lie. Slechts 6 percelen werden weerhouden. Het
verbaast niet dat bij de overhandiging van de fles wordt aangeraden “bij de
degustatie een mooie maaltijd en uitmuntend gezelschap te genieten”.

Alle flessen liggen te rijpen in de Galérie des Champs
Elysées, zoals de ondergrondse gangen worden genoemd. De 400m in het bezit van
Mumm is een mierennest van dagelijkse activiteit en voor gewone stervelingen
niet toegankelijk. Toch een glimps op de foto’s 😊

Mumm zit niet stil met stijlaanpassing of beperkte oplagen
voor telkens een nieuw publiek. Ik proefde twee schitterende Réserve champagnes:
de RSRV Blanc de Blancs en de RSRV Blanc de Noirs. Beide zijn millésimé en
reservewijnen van de Grand Cru producties, pas op de markt en kunnen enkel via
Pernod Ricard aangekocht worden.

RSRV Blanc de
Blancs Grand Cru 2012. Brut, malolactisch niet totaal uitgefermenteerd,
36 maanden sur lie, minder suiker in de dosage dus lagere druk in de fles en
“demi-mousse”. Gerookt en nat-stenige
neus, floraal-muntig-drop in de mond. Indrukwekkend.

RSRV Blanc de Noirs Grand Cru 2008. Brut, alle druiven uit
Verzenay. Gewone moussevorming, natte ondergrond-petroleum-gom in de neus,
licht drogende bitters-gerookte toetsen op de tong. Een weinig evolutie voor
wat een excellent jaar voor champagne was.

De titel van dit stukje heeft trouwens betrekking op de quote
van Sebastien Lebon bij de twee excellente RSRV van Mumm. De man verdient voor
zijn uitvoering van hospitality zijn eigen cordon rouge.



NIMBY

Champagne Posted on Wed, August 09, 2017 23:49:18

Er bestaat een eenvoudige manier om buitenlanders uit je
achtertuin te houden: op die tuin een lastenboek laten gelden. Bij de Grieken
is het een raadsel of ze er wel een hebben. Indien wel, kan ik het niet lezen en er
dus zeker geen wijn gaan bouwen. Bij de Champenois is het een zodanig lijvig
document, dat cijfers en komma’s een eigen leven leiden. Je zal het zien op
elke wijnronde in Champagne: de administratieve kracht van het wijndomein zit
soms ook met een prangende vraag, zoals bij de uitleg over de reserve wijnen
bijvoorbeeld. “En sinds wanneer geldt bij ons de deblockage?” waarop de
wijnmaker-druiventeler licht onrustig antwoordt: “sinds jij die met formulier
xyz in de administratie hebt gestoken”. Het kind treft geen kwaad. Je moet
ofwel als Helleen, ofwel als boreling in Champagne het eerste licht gezien
hebben als je wijn op je aarde wil produceren.

Door de Marne en de Aube trekkend wordt duidelijk dat ik het
lastenboek van Champagne anders lees dan de wijnmakers. Hoe groter het Huis,
hoe verder de expert van me af staat – en hoe kleiner de kans dat ik antwoorden
op mijn vragen krijg. En ik heb veel vragen. Hoe kleiner het Huis, hoe diverser
de naleving van en het respect voor de Cahier de Charges die nochtans elke van
de 5000 wijnmakers onder AOP Champagne verbindt. Bij de kleintjes, de die-hards, de onafhankelijken, de
koppigen, die soms ook (in mijn geval vaak) neigen naar biodynamische
zottigheden, zijn er die roepen dat het lastenboek naar Champagne stinkt. Toen
ik uitleg vroeg over een tekst letterlijk uit het lastenboek geplukt, gooide de
wijnmaker me in het gezicht “mais tu
parles comme un champenois, quoi
”. Bij een volgend huis, omgekeerde
reactie: het belang werd onderstreept van elke handeling beschreven in het
lastenboek. Het was bij deze laatste dat ik een antwoord kreeg op de vraag “en
wie controleert dat dan allemaal?” Dat antwoord, dat het midden houdt tussen
het spel, de spanning, de wederzijdse noodzaak, het primordiaal belang van
syndicaten, courtiers, négociants, vignerons en CIVC afgevaardigden, daar zou
eens een examen voor de kandidaat-Ambassadeurs van Champagne rond moeten
gebouwd worden.



Belgische wijn: proeverij Ten Gaerde

Kennis delen Posted on Thu, May 11, 2017 22:11:56

Net na de gekke periode die april
heet en die landbouwers angstig maakt over de staart van winterduivels, ging ik
proeven bij een Belgische druiventeler en wijnmaker. Danny Van De Gaer nodigde
me uit om zijn Ten Gaerde wijnen 2016 (alle van de Hagelandse heuvels) te
proeven. Voor hij bottelt, wil hij bij meerderheid van een proefpanel de wijn
kiezen waar de toegevoegde gisten het beste resultaat geven. Van elke serie Müller-Thurgau+Kerner,
Souvignier Gris, Solaris+Johanniter, Pinot Noir, Rondo+Cabernet Cortis werden 3 of 4 versies
voorgesteld.

Danny kent de wijnen die zijn
vader André (ook in het proefpanel) in de jaren ’70 maakte en beseft dat de
technologische wijnkennis nooit groter was dan vandaag. Intussen zijn de BOB/AOP*
erbij gekomen: die beperken de mogelijkheden, maar reguleren en controleren ook.
Het blijkt niet eenvoudig om bestaande BOB inhoudelijk uit te breiden. Gelukkig
is er nog de BGA Vlaamse Landwijn, die even streng is als de BOB Hagelandse Wijn
voor ontzuring of chaptalisering, maar het hele gamma aan vitis vinifera en
mengelingen toelaat.

Tijdens het proeven werd ik
gelukkig. Niet alleen omdat de wijnen van Ten Gaerde goed waren, ook omdat de
wereld van Belgische wijnbouwers zich aan mij openbaarde als netwerkend,
experimenterend, overleggend, steeds groeiend. Gesprekken over filters, pompen,
gisten, kurken, tijdstippen om dat alles in te zetten, gebeuren dagelijks. Het
bracht een sommelier als ik naar een realiteit naast de geijkte parameters:
druiven en de ondergrond, jaargangen en de seizoenen. Hier ging het om:

Welke kurk voor de Belgische wijnflessen
en waarom nog steeds geen draaikurk?

Waarom rood als er tussen rosé en
rood nog andere mogelijkheden bestaan?

Waarom pinot noir op pure klei?

Wat is troebel en welk
vergootglas bepaalt dat?

Wie zijn vandaag de pioniers en
welke spelers bepalen de regels?

Danny is voorstander van
experimenten met smaak-neutrale gisten: vinificatieprocessen en verbindingen
geven een extra duwtje aan aromatische- en mondvolheid. Daarom de vergelijkende
proeverij vorige week.

Resultaten Müller-Thurgau +
Kerner
: alle 3 schitterende kleur en fijn CO2 gas op het glas.

1. Andere
kleur dan 2. en 3. (goudgrijs). Grondgeuren
(mos, zand), brood en perzik. Lichte sprankel op de tong, basilicumfris en zuren
van limoenschil.

2. Appel
en rabarber geuren. Gele appel, ietwat farineus en restsuiker.

3. Rijpe
appel geur. Evenwichtige en lange smaak van pompelmoes en aardse (droge) tonen.
Doet denken aan een sauvignon blanc “à point”: tussen fris en rijp. MT toont
zijn potentieel.

Resultaten Souvignier Gris: 1 en
2 lichtgeel-groen, 3 geel-grijs, geen CO2 belletjes.

1. Florale
strakke geur, neigt naar geranium en gistgeur. Verse kweepeer, citrus-knisperend
en droog als kalk. Strakke uitdagende Souvignier.

2. Florale,
nette, gerookte neus. Rokerigheid ook in de mond, redelijk vet en rijpe peer.

3. Gerookte
neus, moeilijk te definiëren fruit. Filmende zuren op de tong, ijzer. Boeiende
wijn.

Resultaten Solaris (op vat)-Johanniter:
verschillende kleuren.

1. Geelgroen.
Tong: floraal, hoogzuur (mineraal), groenig. Tong: rond ondanks groene paprika
en jeneverbes smaken.

2. Goudgeel.
Vlezige en gerookte neus. Wrange, zware zuren als van cider op vat.

3. Geelgroen.
Lactische neus, gerookt. Limoen en peer dansen op de tong. Heerlijke assemblage.

4. Intens
oudgoud. Ruikt als een ananassnoepje, melk en boter. Mist wat zuren en smaakt
naar hout.

Resultaten
Pinot Noir rosé: alle drie roos-oranje als van een zonsondergang.

1. Leuk
snoep in neus, maar weinig boeiend op de tong.

2. Zoetig
fruit in de neus dat bevestigt bij de attack op de tong. Toch zuren van wild
rood fruit en droge nasmaak.

3. Kruidige
neus, herkenbaar als pinot noir “cool
climate
”. Subtiele toetsen van droge- en peperkruiden en klein rood fruit.
My kind of wine!

Resultaten rode wijn:

1. Pinot
Noir: lichtrood, mat. Plastic in de neus en verse geplette amandel. Anonieme
zuren, kruidig, vanille en waterachtig. Geen consistentie.

2. Pinot
Noir: robijn, mat. Vlezig, verse rode pruim, koude koffie, rozebottel. Verse
zwarte- en rode bessen met smakelijke zuren.

3. Rondo
+ Cabernet Cortis: robijn, zwart. Nieuw eik, koffie en chocola in de neus.
Koude impressie op de tong, tannines zetten goed in maar worden wrang.

Het werd een inspirerende
proefnamiddag. Ik keerde naar Brussel weer, overtuigd van de inzet en mooie,
veelbelovende producten bij Ten Gaerde. Voor zover nog niet ontdekt: doen!

Het is bijna half mei en de
winterduivels zijn nog niet verdwenen: vorst aan de grond en koude, harde
neerslagvlagen maken mijn fietsritjes niet aangenaam. Bloesems en knoppen die
april doorstonden, worden nog steeds bedreigd. Benieuwd naar de Belgische oogst
2017…

* BGA = Beschermde Geografische
Aanduiding = Landwijn

BOB = Beschermde Oorsprongsbenaming



Oostenrijk: Renowned Wineries of Burgenland

Kennis delen Posted on Mon, January 30, 2017 22:21:22

Op 25 januari kreeg het Schoon Verdiep wel heel schoon volk over de vloer: de 13 piekfijn uitgedoste ‘renommierte’ wijnmakers uit Burgenland. Kijk, die Oostenrijkers: ze zetten een doel, zoeken bondgenoten en overvallen wijndrinkende critici met het gevaarlijkste wapen denkbaar: kwaliteitswijn.

Ik bedoel maar: kunnen Grieken dit ook?

Hoewel ik op de eerste rij zat, ging de begeleide tasting me te vlug. Het leek wel speeddaten, of aan de lopende band sollicitanten 3 woorden gunnen. Met als gevolg dat de alcohol na 24 proefglazen (was het op 60 minuten?) mijn hersenen niet meer verliet en ik maar enkele referenties in dat luttele uur als uitschieters kon noteren.

Niet dat het niveau beneden peil was, integendeel. 13 toppers uit Burgenland, schouder aan schouder de Belgische markt veroverend: dan gaat het erom de stijl te vinden die als velcro aan je kleeft. Dat deed de volle zaal en ik zag mijn buren heel verscheidene analyses maken. Oostenrijkse wijn laat dus niemand koud en zorgt voor welkome discussies in het wijnproefwereldje.

Mijn favorieten uit de begeleide proeverij:

De witte waren allen Chardonnay, de meeste lonkend naar de nieuwe wereld, met houtopvoeding die wel zorgvuldig was maar in het algemeen een gebrek aan zuren maskeerde. Eentje was anders: de Chardonnay Pandkräftn 2013 van Ernst Triebaumer. 50 jaar oud zijn zijn stokken in Rust. Ik rook licht exotisch fruit en net rijpe groene appel en kon dus de complexiteit in de smaak niet vermoeden: jong als druivensap, kruidig als in Indische schotels, zuren die een prik op de tong geven. Na een minuut had ik het gevoel dat ik op een schuit een ziltige zeebries had ingeademd. Uitdagend en leuk om te drinken. In Oostenrijk zelf voor net geen €27 op de markt.

De rode, grotendeels Sankt Laurent, Zweigelt, Blaufränkisch en een enkele Pinot Noir, vertoonden een onverwachte diversiteit : in jaargangen (van 2007 tot 2013), in houtopvoeding (10% nieuwe vaten tegenover 3 jaar op 400 liter tonnen), in locaties en in stijl. Bij de Blaufränkisch noteerde ik verdacht vaak ‘te herproeven’ met een kruisje. Dat herproeven kwam er niet van (volgend jaar!). Maar de meest complexe zat bij het gamma van Umathum: de Zweigelt Ried Hallebühl 2009 geurde als potpourri, algen in de Japanse keuken en parfum voor gesofisticeerde dames. Een groene frisheid op de tong, uitgewaaide kruiden, gedroogde rode bes, sterke zuren, alerte tannines. Zijn 20 maanden op medium-toast proefde je enkel als in een waanzinnig geïntegreerd geheel. Zijn €40 dik waard, zal ik maar zeggen.

Het was een overdonderende proeverij. Bravo en dank aan de handelaren en wijnmakers die dit mogelijk maakten – je moet de moed maar hebben om zoveel complexiteit aan de man te brengen.

Aanwezige wijnhuizen, de 13 ‘Renommierte Weingüter Burgenland’: Rittsteuer, Umathum, Juris, Paul Achs, Kollwentz, Leberl, Ernst Triebaumer, Giefing, Hans Igler, Gesellmann, Paul Kerschbaum, Krutzler, Feiler-Artinger.
Handelaren: Weinwelt, Vejavino



rosé, de hype voorbij

Kennis delen Posted on Tue, September 13, 2016 21:44:05

Een kortje, want ik sta stomverbaasd. Net drie dagen meegedraaid op het Brussels Eat Drink Bordeaux festival. Het aantal mannen dat rosé, clairet en bubbels (ook o.a. rosé) vroeg, lag hoger dan het aantal vrouwen. Dat ik NIEMAND nog hoor kwelen “et pour madame…”



wijn flirt met muziek

De eerste keer Posted on Sun, April 17, 2016 23:02:36

Een regenachtige dag in Brussel, maar zonnige muziek in de koptelefoon: daar past een wijn bij. Sopexa en Vins du Rhône brachten mezelf en DJ Dobbs samen. Missie: vertaal het een naar het ander. Geef wijn een klank en maak muziek tastbaar.

Dit was het auditieve resultaat, voor de lijst wijnen:

-Côtes du Rhône-Villages wit: Clos Bellane 2014
-Côtes du Rhône rosé: A. Jaumé Grand Veneur 2014
-Côtes du Rhône: Bouachon, les Rabassières 2013
-Côtes du Rhônes-Villages Plan de Dieu: Jaboulet Aîné 2013

Dit experiment wordt niet het laatste…

En BX1 luisterde mee.



« PreviousNext »